سیستم ترمز خودرو یک سیستم اصلی برای تضمین ایمنی رانندگی است. اجزای اصلی آن عمدتاً شامل لنت ترمز (کفش ترمز)، دیسک ترمز، درام ترمز، کالیپر و خطوط لوله روغن ترمز است. ویژگی های اساسی هر جزء اصلی به شرح زیر است:
لنت ترمز (کفش ترمز)
ترکیب اصلی: از سه لایه تشکیل شده است: یک صفحه فولادی (لایه نگهدارنده)، یک لایه عایق حرارتی پیوند{0}} و یک بلوک اصطکاک (مواد اصطکاک).
عملکرد اصلی: انرژی جنبشی خودرو را از طریق اصطکاک با دیسک ترمز یا درام به گرما تبدیل می کند و باعث کاهش سرعت یا توقف می شود.
انواع مواد متداول:
نوع آزبست: اساساً حذف شده است (مضر برای سلامتی).
نوع نیمه فلزی: حاوی 30٪ تا 65٪ الیاف فلزی، مقاوم در برابر حرارت و سایش، اما پر سر و صدا و گرد و غبار، مناسب برای وسایل نقلیه سنگین-یا کارایی بالا.
نوع NAO (غیر-آزبست ارگانیک): کم صدا، سازگار با محیط زیست، حداقل سایش دیسک ترمز، مناسب برای خودروهای سواری شهری.
نوع سرامیکی: مقاومت در برابر دمای بالا (دمای کاری تا 650 درجه)، گرد و غبار کم، کم صدا، بیشتر در وسایل نقلیه متوسط-تا-بالا{3}}استفاده میشود.
استانداردهای جایگزینی:
ضخامت پد جدید در حدود 10-15 میلی متر؛
باید در صورت ساییدگی کمتر از 3 میلی متر یا همراستا بودن با علائم حد سایش در هر دو انتها تعویض شود.
ضریب اصطکاک مورد نیاز: طبق استاندارد ملی GB 5763-2018، باید 0.35-0.45 (در دمای معمولی) و بالای 0.20 در دمای بالا (350 درجه) باشد.
